Kaç söz söyledim, kaç kelime yazdım yanlızlık hakkında sayısını bilmenin imkanı yok. Ama yanlızlıkla barışık yaşamanında namümkün olduğu pek aşikar. (pek bi alaturka oldu sanki?)...
Bu nederin yanlızlık böyle, sanki kendimi bildim bileli yanlızım... Gözleri gözlerimin içine bakacak, saçlarını koklayabileceğim kimseler yok etrafımda. koyu yanlızlık koyu karanlık içinde geçiyor günlerim gecelerim. kaç asır...
An olur hayat yanlızca bir çift gözün içinde kayboluverir. O bakışlar sizi derin zindanlara atar bazen, bazende alır gökyüzüne çıkarır bulutlara ve hatta bulutların üzerinde...
Dert olur bazen yaşamak, katlanması bi dert, yaşaması ayrı bi dert, yanlızlığı başka bi dert... Aynada kendinize bakıp kendikendinizi kaç kere sorguladınız?... Çok oldu ben bundan...
Lev Nikolaev TOLSTOY'un İnsan Ne ile Yaşar kitabını okuduktan sonra aklıma geldi bu garip fikir. Asıl sebep belli kulluk etmek ama birde insanın kendi kendine...
Yıllar önce İclal AYDIN sunumu ile izlediğim bir programın ismiydi daha sonra Roberto BENİGNİ'nin yazdığı yönettiği bir film olarak çıktı karşıma herşeye rağmen hayatı sevme...
Garip bir haldir yanlızlık, ay'a güneşe' dağa taşa pek çok şeye benzetilir ama yanlızlığın kendine has bir tarafı vardır her zaman... yanlız insan gariptir, bazen hiç...